OTHER PROJECTS

close and hostile examination

serie of 9 prints

gravure wood

2017

 

the moment is yours

print on alu

30x40

2018

chess set romboïds 3D-print

romboïd land art project with Kris de Hoon

Turnhout 2012

close and hostile examination

installation

2016

the messenger

wooden construction

2013

de Panne

project "Run Baby Run"

2011

Begijnendreef

Turnhout

Twee zwart-witfoto’s van de zee waarop telkens dezelfde raadselachtige geometrische figuur – een romboïde – verschijnt: dit subtiele werkje dat 94 jaar geleden aan het brein van Marcel Duchamp ontsproot, vormde de inspiratiebron voor het land art project dat Bob Roes samen met Kris de Hoon van vzw de tweede helft ontwierp voor het Turnhoutse Begijnhof.

 

Ter gelegenheid van Turnhout Cultuurstad 2012 vervaardigden ze naar het idee van Roes 94 levensgrote romboïdes van wit gepoederlakt metaal, die op de historische site werden opgesteld.

 

Ze balanceren, zweven bijna boven de groenaanleg, waarin dus nauwelijks moest worden ingegrepen.

De strakke figuren contrasteren met de vloeiende vormen van de barokkerk, maar anderzijds gaan ze ook probleemloos in het landschap op.

 

Hun lijnen die de leegte vangen, lijken de witte, geometrische raamkozijnen van de begijnhuisjes te weerspiegelen en hun piramidale vorm refereert aan het spirituele karakter van de plaats.

 

Net als de menhir – die oeroude bewaker van gewijde plaatsen – roepen ze puur door hun verticaliteit de dimensie van het sacrale op.

 

Maar in tegenstelling tot hun archaïsche voorgangers lijken deze moderne menhirs elke vorm van zwaarte te ontstijgen.

 

Ze hebben zelfs iets immaterieels: Roes mag Duchamps romboïde dan wel een driedimensionale vorm hebben gegeven, maar het mathematische lijnenspel,dat verschuift wanneer de toeschouwer zich verplaatst, lijkt nog steeds met de tweedimensionaliteit te flirten.

 

Ook dit is een knipoog naar Duchamp, die zelf volop met perspectief en dimensies speelde. Denken we maar aan zijn Large Glass (1915-1923), het glasraam vol geometrische personages waarin hij naar eigen zeggen de onzichtbare vierde dimensie, tijd, probeerde af te beelden.

 

Ook de romboïdes van Roes lijken iets te willen tonen dat zich aan het gewone oog onttrekt. De sculpturen zijn niet meer dan hun eigen minimale silhouet, en brengen daardoor ook een ruimtelijke leegte in beeld. Bijna zijn het geen objecten meer, maar geesten van objecten.

 

Dat spelen met het lege silhouet vinden we ook in de schilderijen van Roes terug: dingen en personages gaan vaak op in het kille licht dat hen als een grillig aura omgeeft.

 

Zo zijn bijvoorbeeld de Katholic Series (2011) , die gebaseerd zijn op de omgeving van het Turnhoutse Begijnhof op meer dan één niveau aan het project van de romboïdes verwant.

Doeken als The Winner en Christening Robe tonen uitgestald kantwerk van de begijnen: kledingstukken zonder lichaam erin, die echter in hun helle witte tinten spookachtig lijken op te leven.

 

Bij de romboïdes speelt echter nog een ander element mee dat het werk van Roes typeert: een onderkoelde maar amusante vorm van absurdisme.

 

De manshoge uitvoering van de romboïdes (180 cm) zorgt er immers voor dat de toeschouwer deze geometrische skeletten bijna niet anders kan benaderen dan als quasi-menselijke personages.

 

Wie wil, kan er bij een wandeling door het Begijnhof de schimmen van het verleden in herkennen, die in deze moderne gedaante naar hun oude woonst zijn teruggekeerd.

 

prof.dr.Nadia Sels

Duchamp stereoscopie a la main

 

"La Descente"

 

Ode to Duchamp

2016

colored wooden construction

 

Two black and white photographs of the sea which each same enigmatic geometrical figure - a rhomboid - appears: this subtle work that 94 years ago sprang from the brain of Marcel Duchamp, formed the inspiration for the country art project that Bob Roes with Kris Hoon of vzw the second half designed for the Turnhout Begijnhof.

On the occasion of Turnhout Culture in 2012 they manufactured the idea of ​​Roes constructing 94 lifesize romboïdes of white powder-coated metal,which are prepared on the historical site.

 

They balance, hovering close above the green construction, which therefore had to be done barely.

Tight figures contrast with the flowing forms of the baroque church, but then they go easily into the landscape.

 

 

Their lines that capture the emptiness seem to reflect the white, geometric window frames of the Beguine houses and their pyramidal shape refers to the spiritual nature of the place.

Like the menhir - that ancient guardian of sacred places - they call their sheer verticality dimension of the sacred.

 

 

But unlike their archaic predecessors these modern menhirs seem to transcend any kind of heaviness.

 

They even have something immaterial: Roes may have given Duchamps rhomboid a three-dimensional shape, but the mathematical lines, which shifts when the viewer moves, still seems to hit on the two-dimensionality.

 

This is also a nod to Duchamp, who played with plenty of perspective and dimensions. Think of his Large Glass (1915-1923), the glass window full of geometric characters which he claims to be the invisible fourth dimension, time, trying to portray.

The romboïdes of Roes seem to want to show something that is beyond the ordinary eye. The sculptures are no more than their minimal silhouette, and thus bring a spatial emptiness in the image. Almost they are not objects, but spirits of objects.

 

 

That playing with the empty silhouette we often find in the paintings of Roes : things and characters go in the cold light when them as a whimsical aura surrounds.

 

For example, the Katholic Series (2011), based on the region of Turnhout Beguinage on more than one level to the romboïdes project related.

Canvases as The Winner and Christening Robe show displayed lacework of beguines: clothes without a body in it, which, however, in their heavy white ghostly hues seem to live on.

 

With the romboïds however, there plays yet another element that characterizes the work of Roes: an unemotional but amusing form of absurdity.

 

The man-sized implementation of the romboïdes (180 cm) because it ensures that the viewer can hardly different approach to these geometric skeletons than as quasi-human characters.

 

Anyone who wants to can walk through the Beguine recognizing the ghosts of the past, who have returned to their old live in this modern guise.

 

prof.dr.Nadia Sels

expo atelier 20+03

"Merci Marcel"

2012

close and hostile examination

wood carved

2018

monoprint

2018

22x17

sauve qui peut

2018

30x22

the attempt

drawing

40x25

2018

the messenger 51,52,53

drawings

2018

objects may appear larger, than they really are

2018

drawing

20x20

you may also like

2018

drawing

20x20

the gathering

drawings

2018

the messenger 57

drawing

30x22

2018