About

 

the messenger 13

70X90

OIL ON CANVAS

2015

 

Roes meeste werken zijn onscherp, vaag en uitgeveegd geborsteld.

 

Het wegvegen van zijn onderwerp of een deel ervan, denk aan de gezichten, is zijn manier van werken. Soms wordt ook een kruis gemaakt over het werk. Een kruis maken betekent ook laten we het vergeten, wegwissen. Alsmaar dat wegvegen!

 

Zo komen we bij de blik van Roes, het kernpunt in zijn werk.

 

Welke blik moet er weggeveegd, vernietigd en afgebroken worden zoals de gehele schilderstijl van Roes kenmerkt? Zowel naar inhoud en techniek. Wat mag niet scherp gesteld worden?

 

Elk subject cirkelt in zijn spreken en handelen rond een traumatische leegte die opgevuld moet worden met chit chat doorheen zijn leven. Die gaping ontstaat als een prétalig wezentje van vlees en bloed zijn verhouding tot de taal die hem opgelegd wordt zoekt en het steeds, opnieuw en opnieuw, niet vindt. Een herhalend, dwingend patroon achtervolgt het subject.

En hij heeft er geen weet van! Het leven gaat gewoon zijn gangetje.

 

De kunstenaar creëert, maar waarom? Dat weet hij zelf niet! Vraag het hem niet want hij begint in alle ernst verdichtingen over het gat van zijn leegte te strooien. Met fraaie volzinnen in vierkleurendruk brochures vult hij zijn fantasmatische ruimte uitstekend in. Doch welke gaping Roes in zijn werken moet vullen, weten we niet.

 

Leegte is zelfs vaak ongemerkt zijn onderwerp. In de werken waar blikken worden weggeveegd, weggedraaid, ontweken, afgedekt en ontkent zit zijn kern!

 

 

 

Ursula de Graef over Bob Roes

Most of Bob Roes' work is blurred, out of focus with brush strokes that are rubbed out and erased.

Wiping or rubbing out its subject or part of it, such as the faces, is his way of working. Sometimes a cross is painted over the image; the image is crossed out. This also conveys the sense of erasing; tells us to forget about it. This rubbing out is ever-present!

 

This leads us to Roes' viewpoint, the quintessence of his work.

Which view has to be erased, deconstructed and destroyed such as it is characterized in Roes' entire style of painting? This question relates to contents as well as technique. What is it that cannot be put into focus?

 

Throughout life every subject's acting and speaking is nothing but circling a traumatic void that has to be filled with chitchat. This hole emerges when a prelingual being of flesh and bone is searching for its connection to language, but fails time and time again at finding its connection to the language imposed on it. The subject is being pursued by a repetitive and compelling pattern of which it is not aware. Life continues as it goes.

 

The artist creates, but why? He doesn't know! Do not ask him because he will in all seriousness start to compact and constrict the empty void using promising sentences in full color brochures that will fill up his phantasmic space beautifully. We do not know, however, the void that Roes has to fill in his work.

 

Emptiness is even often the unnoticed subject of his work. His quintessence can be found in the paintings where glances are rubbed out, averted, avoided, covered and denied!

 

 

 

Ursula de Graef about Bob Roes

 

 

the moment is yours

2017

OIL ON CANVAS

300x100

the attempt

OIL ON CANVAS

120X100

2018

COPYRIGHT © | ALL RIGHTS RESERVED