About


          the messenger 13

                  70X90

          OIL ON CANVAS

                   2015

              


Roes meeste werken zijn onscherp, vaag en uitgeveegd geborsteld.


 Het wegvegen van zijn onderwerp of een deel ervan, denk aan de gezichten, is zijn manier van werken. Soms wordt ook een kruis gemaakt over het werk. Een kruis maken betekent ook laten we het vergeten, wegwissen. Alsmaar dat wegvegen!


Zo komen we bij de blik van Roes, het kernpunt in zijn werk.


 Welke blik moet er weggeveegd, vernietigd en afgebroken worden zoals de gehele schilderstijl van Roes kenmerkt? Zowel naar inhoud en techniek. Wat mag niet scherp gesteld worden?


 Elk subject cirkelt in zijn spreken en handelen rond een traumatische leegte die opgevuld moet worden met chit chat doorheen zijn leven. Die gaping ontstaat als een prétalig wezentje van vlees en bloed zijn verhouding tot de taal die hem opgelegd wordt zoekt en het steeds, opnieuw en opnieuw, niet vindt. Een herhalend, dwingend patroon achtervolgt het subject.

En hij heeft er geen weet van! Het leven gaat gewoon zijn gangetje.


De kunstenaar creëert, maar waarom? Dat weet hij zelf niet! Vraag het hem niet want hij begint in alle ernst verdichtingen over het gat van zijn leegte te strooien. Met fraaie volzinnen in vierkleurendruk brochures vult hij zijn fantasmatische ruimte uitstekend in. Doch welke gaping Roes in zijn werken moet vullen, weten we niet.


Leegte is zelfs vaak ongemerkt zijn onderwerp. In de werken waar blikken worden weggeveegd, weggedraaid, ontweken, afgedekt en ontkent zit zijn kern!




Ursula de Graef over Bob Roes

Most of Bob Roes' work is blurred, out of focus with brush strokes that are rubbed out and erased.

Wiping or rubbing out its subject or part of it, such as the faces, is his way of working.  Sometimes a cross is painted over the image; the image is crossed out. This also conveys the sense of erasing; tells us to forget about it. This rubbing out is ever-present!


This leads us to Roes' viewpoint, the quintessence of his work.

Which view has to be erased, deconstructed and destroyed such as it is characterized in Roes' entire style of painting? This question relates to contents as well as technique. What is it that cannot be put into focus?


Throughout life every subject's acting and speaking is nothing but circling a traumatic void that has to be filled with chitchat. This hole emerges when a prelingual being of flesh and bone is searching for its connection to language, but fails time and time again at finding its connection to the language imposed on it. The subject is being pursued by a repetitive and compelling pattern of which it is not aware. Life continues as it goes.


The artist creates, but why? He doesn't know! Do not ask him because he will in all seriousness start to compact and constrict the empty void using promising sentences in full color brochures that will fill up his phantasmic space beautifully. We do not know, however, the void that Roes has to fill in his work.


Emptiness is even often the unnoticed subject of his work. His quintessence can be found in the paintings  where glances are rubbed out, averted, avoided, covered and denied!




Ursula de Graef about Bob Roes



the moment is yours

            2017

  OIL ON CANVAS

        300x100

      the attempt

 OIL ON CANVAS

        120X100

            2018

Roes的大部分作品都是刷焦的,模糊不清,擦拭干净。


 


擦掉他的主题或部分主题,想到面孔,是他的工作方式。有时会对作品进行交叉。制作十字架也意味着让它被遗忘,擦掉。总是把它擦掉!


 


这就是我们如何达到罗斯的观点,这是他工作的关键点。


 


应该擦拭,破坏和分解哪种凝视,这是典型的Roes风格?内容和技术。什么不能集中注意力?


 


每个主题都围绕着他的演讲和围绕着一种创伤空虚的行为,这种空虚在他的一生中必须充满了闲聊。当血肉关系强加给他看,并不断地,一而再,再而语言prétalig生物,没有找到创建的差距。一个重复的,引人注目的模式困扰着这个主题。


而且他不知道它!生活就是顺其自然。


 


艺术家创造了,但为什么?他不知道自己!不要问他,因为他开始严肃地在他空虚的洞里撒上凝聚物。凭借四色印刷手册中的精美句子,他完美地填充了他的幻想空间。但是,在他的作品填补了国内空白生锈的,我们不知道。


 


空虚通常是不被注意的主题。在罐一扫作品,转身走了,躲开了,覆盖并否认是他的心脏!

COPYRIGHT ©  |   ALL RIGHTS RESERVED